Wapiennik (budowla)

Wapiennik (także: wypiekać wapienniczy bądź wypiekać wapienny – piec szybowy aż do wypalania wapna co więcej skał wapiennych (kamień wapienny do wnętrza celu uzyskania spośród nich wapna palonego.Na terenie Małopolski nazywa się naprawdę tak jak kamieniołom wapienia Wapienniki rozgrzewano aż do temperatury 900-1000 °C w większości wypadków pozyskiwanym spośród pobliskich lasów drewnem bądź węglem kamiennym (także torfem). Wkład ładowany był od czasu górska kraina w ciągu pomocą prostych, drewnianych konstrukcji.Piec pracował do wnętrza metoda ciągły. Otwór do wnętrza górnej części szybu zasypywano na przemian warstwami kamienia wapiennego co więcej paliwa - węgla drzewnego, torfu bądź węgla kamiennego. Wsad obsuwając się do wnętrza dno szybu pieca był podgrzewany spalinami ze strefy wypału, po pewnym czasie czarne złoto ulegał zapaleniu co więcej do wnętrza strefie wypalania, dokąd gorączka dochodziła aż do 1200 °C, głaz wapienny ulegał rozkładowi podług reakcji:Dwutlenek węgla - CO2, ze spalinami uchodził aż do atmosfery, zaś wapno palone ochłodzone do wnętrza dolnej części pieca, było wybierane na skroś spodni studnia w charakterze dojrzały produkt.Piec pracował do wnętrza metoda ciągły. Przez wlot do wnętrza górnej części szybu zasypywano na przemian warstwami głaz wapienny co więcej benzyna (węgiel drzewny, próchnica bądź czarne złoto kamienny). Dostawa surowca aż do pieca odbywała się zwyczajowo po drewnianej estakadzie spośród poziomu eksploatacji kamienia aż do otworu zasypowego. Wsad obsuwając się do wnętrza dno szybu pieca był podgrzewany spalinami ze strefy wypału, po pewnym czasie czarne złoto ulegał zapaleniu co więcej do wnętrza strefie wypalania dokąd gorączka dochodziła aż do 1200 °C, głaz wapienny ulegał rozkładowi podług reakcji: CaCO3 → CaO + CO2 Dwutlenek węgla CO2, ze spalinami uchodził aż do atmosfery, zaś wapno palone do wnętrza dolnej części pieca ochłodzone, było wybierane na skroś dolną furtę w charakterze dojrzały produkt.Szyb pieca wapiennego do wnętrza swojej górnej części proszek nadbudowany zwężającym się kominem spośród cegły, do wnętrza celu uzyskania większego ciągu co więcej szybszego przebiegu procesu technicznego.Od górska kraina wsypywano aż do pionowego, wymurowanego cegłami szybu na przemian warstwy wapieni co więcej warstwy palne. Stosowanym paliwem było oryginalnie ksylem (najczęściej bukowe), dalej czarne złoto kamienny. Ciepło wytworzone spośród przyczyny spalania tych paliw inicjowało cieplny rozłożenie zawartego do wnętrza skałach węglanu wapnia na wapno palone, alias tlenek wapnia (CaO) co więcej dwutlenek węgla (CO2). Ponieważ postępowanie ów wymaga utrzymania wysokiej temperatury, studnia pieca izolowany był spośród pozornie warstwą ziemi. Ściany wapiennika wzmacniano co więcej grubymi, metalowymi prętami. Wypalany substancja zsypywał się do wnętrza dno szybu do wnętrza przeciwprądzie aż do ruchu gorącego powietrza. Po wypaleniu się zawartości pieca powstałe bryły wapna palonego usuwano na skroś spodni otwór, starając się negacja logiczna wzruszać produktu spośród zalegającym na dnie popiołem drzewnym bądź węglowym. Następnie bryły wrzucano aż do dołów spośród wodą, do wnętrza których zachodził, wyzwalający duże ilości ciepła, postępowanie gaszenia wapna. Tak otrzymywano wynik końcowy – wapno gaszone alias wodorotlenek wapnia (Ca(OH)2). Należy dodać, iż negacja logiczna marnowano powstałego do wnętrza piecu popiołu, wykorzystując go w charakterze nawóz.Główny ingrediencja skały wapiennej: kalcyt (węglan wapnia CaCO3), jest wydobywany, kruszony co więcej sortowany na różne frakcje. Wapno uzyskuje się, wypalając go na skroś zasyp wspólnie spośród paliwem aż do pieca od czasu góry. W wyniku spalania wapnia następuje postępowanie rozkładu węglanu wapnia do wnętrza temperaturze 950 - 1200 °C na tlenek wapnia (czyli wapno palone) co więcej uchodzący aż do atmosfery do wnętrza postaci spalin dwutlenek węgla. Reakcję tą wyraża się wzorem: CaCO3 + Q (ciepło) ⇒ CaO + CO2. Ogień utrzymywano cięgiem do wnętrza środkowej części pieca, zaś od czasu górska kraina ładowano warstwami: tłuczeń kamienia wapiennego co więcej benzyna (węgiel twardy bądź koks, kiedyś ksylem bądź czarne złoto drzewny). Studzenie wypalonego wapna następowało od czasu dołu strumieniem powietrza podtrzymującego ogień. Również od czasu dołu, na skroś otwory obsługowe, wybierano wypalone wapno palone wspólnie spośród popiołami. Nadmuch powietrza odbywał się otworami powietrznymi.